Door gebruik te maken van deze website gaat u akkoord met de cookies voor Google-advertenties. Meer info.

 
 

 

St-AB.nl

 

 

 
     
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

             

 

KAMERSTUKKEN

 

ZORGVERZEKERINGSWET

 

 

 

rblz.|1| 

Kamerstukken II 2003-2004, 29 763

Regeling van een sociale verzekering voor geneeskundige zorg ten behoeve van de gehele bevolking (Zorgverzekeringswet)

 

 

Nr.r3 MEMORIE  VAN  TOELICHTING

 

Inhoudsopgave

xAlgemeen
I Inleiding en samenvatting
II Achtergrond van het wetsvoorstel
III Consultatie en advies
IV De vormgeving van de zorgverzekering
V De inhoud van de zorgverzekering
a De uitvoering
b De zorgplicht
c De verzekerden
d Het te verzekeren pakket
e Rechtsbescherming
f De financiering
g De vereveningsregeling
h Beheer
i Toezicht
VI Grensoverschrijdende zorg
VII Transparantie in het verzekeringsstelsel
VIII Gegevensuitwisseling
IX FinanciŽle sturingsmogelijkheden
X De financiŽle gevolgen
XI De administratieve lasten
XII Overgangssituatie
XIII Inwerkingtreding en voorlichting
xArtikelsgewijs
Vooraf
Hoofdstuk 1.  Algemene bepaling
xxx Artikel 1
Hoofdstuk 2.  De plicht tot het sluiten van een zorgverzekering
xxx Artikelen 2 t/m 9
Hoofdstuk 3.  De inhoud van de zorgverzekering
x Artikelen 10 t/m 24
Hoofdstuk 4.  De zorgverzekeraars
x Artikelen 25 t/m 38
Hoofdstuk 5.  Het Zorgverzekeringsfonds, de inkomensafhankelijke bijdragen, de rijksbijdragen en de belasting van gemoedsbezwaarden
x Artikelen 39 t/m 57
Hoofdstuk 6.  Het College zorgverzekeringen
x Artikelen 58 t/m 75
Hoofdstuk 7.  Het College toezicht
x Artikelen 76 t/m 84
Hoofdstuk 8.  Gegevensverstrekking
x Artikelen 85 t/m 92
Hoofdstuk 9.  Handhaving
x Artikelen 93 t/m 112
Hoofdstuk 10.  Rechtsbescherming
x Artikelen 113 t/m 116
Hoofdstuk 11.  Overige bepalingen
x Artikelen 117 t/m 121
Hoofdstuk 12.  Slotbepalingen
x Artikelen 122 t/m 124
 

 

rblz.|2| 

Algemeen

 

I. Inleiding en samenvatting


     Uit de Grondwet en uit internationale verdragen vloeit voort dat de Nederlandse overheid zorg draagt voor een stelsel van gezondheidszorg dat de Nederlanders toegang geeft tot noodzakelijke, kwalitatief goede medische zorg. Verzekering tegen ziektekosten is een belangrijk instrument om risicoís te delen en de toegang tot geneeskundige zorg veilig te stellen voor mensen die zorg nodig hebben. Het overheidsbeleid ten aanzien van de gezondheidszorg strekt zich onontkoombaar uit tot het terrein van de ziektekostenverzekeringen. Door historische oorzaken kent Nederland een verbrokkeld stelsel van ziektekostenverzekeringen voor gewone geneeskundige zorg. Voor een aanzienlijk deel van de bevolking is er een verplichte ziekenfondsverzekering. Een ander deel heeft zich particulier verzekerd, waarbij voor sommige risicogroepen de mogelijkheid bestaat een wettelijk vastgestelde standaardpakketpolis af te sluiten. Voor bepaalde groepen ambtenaren bestaan er specifieke, verplichte publiekrechtelijke ziektekostenverzekeringen.


Doelstellingen van het wetsvoorstel: meer doelmatigheid, minder centrale sturing, goede toegankelijkheid

     Met het wetsvoorstel Zorgverzekeringswet wil de regering vanaf 2006 een einde maken aan de huidige verbrokkelde situatie door het realiseren van ťťn wettelijk verzekeringsregime voor alle ingezetenen van Nederland. Dit nieuwe verzekeringsregime dient zoveel mogelijk bij te dragen aan een doelmatige en kwalitatief hoogwaardige gezondheidszorg. De met de Zorgverzekeringswet door te voeren wijziging in het stelsel van ziektekostenverzekeringen staat niet op zichzelf, maar maakt deel uit van een breder georiŽnteerde herziening van de sturing en verantwoordelijkheidsverdeling van de gezondheidszorg.Ļ
     Met de vergrijzing van de bevolking, de snelle medisch-technologische ontwikkelingen en de uitbreiding van het aantal diagnose- en behandelingsmethoden zal de behoefte aan geneeskundige zorg de komende decennia verder toenemen. Om alle ingezetenen noodzakelijke, betaalbare zorg te kunnen blijven bieden, is een optimaal presterend gezondheidszorgsysteem, waarin alle betrokkenen gestimuleerd worden tot een gepast gebruik van medische voorzieningen, onontbeerlijk.
     De regering is van oordeel dat het stelsel van gezondheidszorg aanzienlijk aan presterend vermogen kan winnen door het systeem van centrale overheidssturing waar mogelijk plaats te laten maken voor een meer decentraal georganiseerd stelsel van gereguleerde concurrentie. Daartoe is vereist dat actoren in de zorg meer vrijheden ťn meer verantwoordelijkheden krijgen en dat zij onder gelijkwaardige condities hun rol kunnen vervullen. De noodzaak van deze ontwikkeling wordt in de sector en in de samenleving breed onderschreven.
     Het verzekeringsstelsel dient deze wijziging in de sturing van de zorg te ondersteunen. Dit wetsvoorstel voorziet daarom in het aanbrengen van gelijke condities voor verzekeraars en verzekerden en in het versterken van rollen van zowel burgers, zorgaanbieders als zorgverzekeraars, opdat zij worden aangemoedigd zo doelmatig mogelijk om te gaan met de gezondheidszorg. Burgers krijgen zowel meer financiŽle verantwoordelijkheden als meer invloed en reŽle keuzevrijheden bij het bepalen van hun zorgverzekering. Daarmee komen zorgverzekeraars in een positie waarin zij zich in onderlinge concurrentie actiever dienen in te spannen om voor hun verzekerden een gunstige prijs/prestatieverhouding bij zorgaanbieders
rblz.|3| te bedingen. Zorgaanbieders dienen meer prestatiegericht te gaan werken en krijgen tevens meer mogelijkheden om zorg te bieden die aansluit bij de behoeften en wensen van burgers.
     De overheid behoudt de systeemverantwoordelijkheid voor de toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit van de gezondheidszorg.

1. Wat betreft de planning en bouw van medische voorzieningen: Kamerstukken II 2000-2001, 27 659. Wat betreft de tarievenwetgeving: Kamerstukken II 2003-2004, 29 379. Wat betreft de herziening van het overeenkomstenstelsel: Kamerstukken II 2002-2003, 28 994. Zie ook de brieven aan de Tweede Kamer van 19 december 2003 en 12 maart 2004: Kamerstukken II 2003-2004, 23 619, nrs. 20 en 21.


Noodzaak tot hervorming van het huidige verzekeringsstelsel

     Het huidige Nederlandse stelsel van zorgverzekeringen kent een groot aantal verworvenheden, zoals ruimte voor particulier initiatief, een relatief sterke private grondslag en de daarbij behorende financiŽle verantwoordelijkheid van zowel ziekenfondsen als verzekeraars en een goede toegankelijkheid. De regering wil deze verworvenheden behouden en waar mogelijk versterken.
     Tegelijkertijd kenmerkt de huidige situatie zich door historisch gegroeide onvolkomenheden die een onderbenutting van de mogelijkheden van het verzekeringsstelsel tot gevolg hebben.
     Zo is in het bestaande stelsel de wijze waarop iemand verzekerd is of kan zijn afhankelijk van omstandigheden als zijn werksituatie, zijn inkomen, zijn burgerlijke staat en soms ook zijn gezondheidstoestand. Mensen in vergelijkbare inkomenssituaties betalen, afhankelijk van het voor hen geldende verzekeringsregime, soms sterk uiteenlopende premies. De mogelijkheden om van verzekeraar te veranderen zijn per verzekeringssegment verschillend. Soms zijn zij feitelijk afwezig als gevolg van risicoselectie, het verplicht deelnemen in een publiekrechtelijke regeling of het dwingende karakter van collectieve contracten. Door de beperkte omvang van de nominale premie in de ziekenfondsmarkt is het financieel belang van de ziekenfondsverzekerde bij een bewuste keuze van zijn verzekeraar nog beperkt.
     De segmentering van de zorgverzekeringsmarkt brengt ook intransparantie met zich mee, waardoor voordelen van een homogene markt onbenut blijven.
     Het ongelijke speelveld in het verzekeringssysteem veroorzaakt ook verschillen in oriŽntatie tussen ziekenfondsen en particuliere verzekeraars. Zo zijn ziekenfondsen - die een acceptatieplicht kennen - gericht op het contracteren van zorg voor hun verzekerden, terwijl particuliere verzekeraars van oudsher sterk op risicoselectie zijn georiŽnteerd.

     De verschillen en marktimperfecties op het vlak van acceptatie, keuzemogelijkheden, eigen verantwoordelijkheid en financiering belemmeren de keuzevrijheid en mobiliteit van verzekerden. Als gevolg daarvan kunnen zij hun zorgverzekeraars onvoldoende aansporen om hun potentiŽle rol als contractpartij van zorgaanbieders voldoende te ontplooien. Dat draagt eraan bij dat kostenbeheersing in de gezondheidszorg in hoge mate een zaak blijft van centrale aanbodregulering en tariefstelling door de overheid. Daardoor kan deregulering, die uit oogpunt van doelmatigheid en doeltreffendheid van het gezondheidszorgsysteem gewenst is, onvoldoende van de grond komen. In de visie van de regering is een eenduidig, en voor verzekerden en verzekeraars transparant verzekeringsstelsel waarin alle deelnemers onder gelijke condities participeren, een voorwaarde voor een duurzaam en betaalbaar zorgstelsel in de toekomst. Het wetsvoorstel creŽert dit noodzakelijke gelijke speelveld en creŽert een systeem van checks and balances in de betrekkingen tussen verzekerden, zorgverzekeraars en zorgaanbieders.


Meer keuzevrijheid en verantwoordelijkheid voor de verzekerde

     Door de nieuwe Zorgverzekeringswet krijgt iedere ingezetene de mogelijkheid een verzekeringsovereenkomst te sluiten met de zorgverzekeraar van zijn keuze. De solidariteit binnen het stelsel komt tot uitdrukking in een rblz.|4| verzekeringsplicht voor de burgers en een acceptatieplicht voor de zorgverzekeraars. Zorgverzekeraars hebben de

 

 

 


Klik hier om de volledige, bijgewerkte pagina te verkrijgen.



 

 

 

 

 

 

 

 

                                          

 

    
 

x

   

home | Zvw | sz-wetten | overige wetten | zoeken

© Copyright Stichting Adviesgroep Bestuursrecht. Alle rechten voorbehouden.
x