blz. 1  

Kamerstukken II 2007-2008, 31 357

Wijziging van de Ziektewet, van het Burgerlijk Wetboek en van enkele andere wetten in verband met het meldingsproces van een werknemer bij de ongeschiktheid tot het verrichten van arbeid en de sanctie voor de werkgever bij niet naleving van zijn verplichtingen in dit proces

 

 

Nr.r3 MEMORIE  VAN  TOELICHTING

 

Inhoudsopgave

xAlgemeen
1 Inleiding en hoofdlijnen van het voorstel
2 Voorgeschiedenis van het wetsvoorstel
3 Wettelijk kader
4 Knelpunten in de huidige situatie
5 Wijziging ziekmeldingstermijn
5.1 Invoering 42e-weeksmelding
5.2 Eigenriscodragers op grond van de Wet WIA en de WAO
6 Overige wetswijzigingen
6.1 Sanctie bij niet-nakoming plicht ziekmelding
6.2 Geen hersteldmelding
7 Flankerend beleid
7.1 Verbeterde alertering
7.2 Eenvoudiger WIA-kennisgeving
8 Financiële gevolgen
8.1 Uitkeringslasten Ziektewet
8.2 Uitvoeringskosten
8.3 Administratieve lasten voor bedrijven en burgers
9 Ontvangen commentaren
10 Monitoring en evaluatie
11 Overgangsrecht
12 Overige zaken
xArtikelsgewijs
xxx| Artikelen I t/m VII
 

 

 

Algemeen

 

1. Inleiding en hoofdlijnen van het voorstel


     De eerste twee jaren van ziekte zijn werkgever en werknemer verantwoordelijk voor verzuimbegeleiding en re-integratie, waar nodig ondersteund door bedrijfsarts of arbodienst. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) blijft op afstand; de uitkeringsinstantie heeft alleen een faciliterende rol in de eerste twee jaar en een toetsende rol achteraf. Deze verdeling van verantwoordelijkheden tussen private partijen en publieke verzekeraar is succesvol, getuige de evaluatie van de Wet verbetering poortwachter (Wvp) van 30 maart 2006 ¹ en de evaluatie van de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003 (Wvlz 2003) van 20 december 2006.²
     Tegelijkertijd geven deze evaluaties aan dat in de praktische uitvoering verbeteringen mogelijk zijn. Daarnaast hebben werkgevers in het midden- en kleinbedrijf, die gewoonlijk weinig ervaring hebben met langdurig ziekteverzuim, aangegeven soms informatie te missen over de juiste aanpak van re-integratie. Naar aanleiding van deze punten is in overleg met partijen in het veld het ziekmeldingsproces beschouwd en is vervolgens dit wetsvoorstel tot stand gekomen.

1. Kamerstukken II 2005-2006, 30 510, nr. 1.
2. Kamerstukken II 2006-2007, 30 915, nr. 1.

     Dit wetsvoorstel bevat een aantal maatregelen die het proces van ziekmelden verbeteren. Het doel hiervan is het verminderen van de administratieve lasten voor werkgevers en werknemers en de uitvoeringskosten voor het UWV, evenals het vergroten van de aandacht van werkgevers en werknemers voor de re-integratie bij ziekte.
     De maatregelen mogen, gezien de voorgeschiedenis, rekenen op brede steun in het veld. De centrale werkgevers- en werknemersorganisaties, arbodiensten, bedrijfsartsen en andere professionele ondersteuners van werkgevers en werknemers hebben de materie besproken en zij beschouwen de voornemens als een goed en samenhangend pakket.

     Kort weergegeven regelt dit wetsvoorstel de volgende zaken:
- Invoering van een 42e-weeksmelding ter vervanging van de huidige dertiendeweeksmelding in de Ziektewet (ZW). Dit betekent een forse afname  blz. 2  van het aantal ziekmeldingen door werkgevers bij het UWV, omdat veel werknemers tussen de dertiende en 42e week herstellen;
- Afschaffing van de huidige verplichting uit de

 

 

 


De volledige, bijgewerkte pagina is alleen voor abonnees beschikbaar.
Voor meer informatie klik hier.